Betrokken

Betrokken

woensdag 28 januari 2015

Witte tulpen als symbool van vrede


Op 23 januari was er op initiatief van de Raad van Kerken in samenwerking met de moslim gemeenschap, wijkteam Oost en andere organisaties een ontmoeting- en gespreksavond tussen allochtone en autochtone Nederlanders.
Aanleiding voor deze avond was onder andere de recente gebeurtenissen in Frankrijk en België.

Ook in Gouda merk je dat er sprake is van een toenemende spanning, onbegrip en onverdraagzaamheid tussen de verschillende bevolkingsgroepen en het doel van deze avond was om de samenhang te versterken en meer begrip voor elkaar te krijgen.

Met respect heb ik deze avond geluisterd naar de diverse bijdragen al vond ik het een gemis dat er zo eenzijdig werd gefocust op hoop en verdraagzaamheid en alleen de gebeurtenissen in Parijs en Verviers werden genoemd.
Over dit onderwerp is namelijk wel meer te zeggen. 
Bang

Ruud Broekhuizen, stadsdichter, hield wederom een indrukwekkend verhaal en ik vermeld hierbij enkele passages:


"Het gaat vanavond over de wereld die wij onze kinderen willen nalaten.  Over de toekomst. Een toekomst die voor veel mensen na 2001 en de aanval op de TwinTowers in New York, een angstige toekomst lijkt.
En nu na Parijs en Verviers zijn mensen misschien nog wel angstiger.
Of dichterbij huis. Sinds de plannen voor de bouw van een Islamitisch Centrum, of de onlusten in Oosterwei.

Maar waar zijn we bang voor?

Waar zijn we bang voor? Voor die ene gek? Voor die 20 potentiële jihadisten die in Gouda worden gevolgd?
Wij zijn geen samenleving waar wij ieders gedachte onder controle hebben. Wij willen geen samenleving waar iedereen 24 uur per dag in de gaten wordt gehouden. Dat is namelijk een reactie van angst.
En we moeten niet bang zijn.
Ik wil niet bang zijn. 

Ik zal mijn kind geen angstig voedsel geven
Niet laten drinken uit een kraan met haat
Ik zal hem woorden geven
Zodat hij hallo kan zeggen op straat

Ik zal hem leren kijken
Naar alle doeken, sjawls en kappels
En zal hem leren luisteren
Door soms gewoon stil te vallen

Ik zal hem leren proeven
Aan alle kleuren en smaken
Omdat de interesse voor de ander

Zijn gedachten rijker maken."

Respect en saamhorigheid

Vanuit de moslimgemeenschap was er ook een bijdrage van Rachid Karchache (raadslid Gouda Positief) en Zouhair Saddiki (raadslid D66).

Rachid merkte onder meer op: "We spreken onze oprechte solidariteit en medeleven uit naar de slachtoffers en hun nabestaanden.
Deze aanslag heeft niets te maken met de normen en waarden van onze geloof Islam.
Onze geloof is juist voor meer respect en saamhorigheid.
Lastering van godsdiensten en hun symbolen hebben we altijd verworpen en blijven we verwerpen, waaronder de bespottelijke prenten van de profeet Mohamed.
Zouhair koos voor een meer filosofische inbreng en citeerde Sartre: "Vrijheid en verantwoordelijkheid gaan hand in hand samen’. Je kunt niet volledig vrij zonder zonder volledig je verantwoordelijkheid te nemen voor alles en iedereen om je heen."

Hoop of utopie

Na de inleidingen waren er groepsbesprekingen met als thema "In wat voor wereld willen we dat onze kinderen en kleinkinderen opgroeien en wat kunnen we daar zelf aan doen?"
In mijn gespreksgroep ontstond hierover een boeiend gesprek, waarbij een christin getuigde dat ze niet zo hoopvol is voor deze wereld, maar alles verwacht van het Koninkrijk dat komt wanneer Jezus terugkeert naar deze wereld. Op zo'n moment ervaar je de verschillen in geloofsbeleving, zeker als iemand deze uitspraak duidt als een "utopische gedachte".

Witte tulpen

Agnes Prins had aan het einde van de avond nog een mooi gedicht, waarmee ik deze blog wil eindigen:

Witte tulpen

Een ieder van ons heeft roots, een afkomst
Dichtbij, veraf of verder weg

Een ieder van ons is hier neergestreken
Van oudsher, lang geleden of maar pas

Een ieder van ons heeft hier een plek gevonden
Een luxe, een doorsnee of een sobere

De roots van de tulp liggen in Turkije
De tulp is sinds eind 16de eeuw in Nederland
En is nu onlosmakelijk met ons land verbonden

Witte tulpen als bewijs dat roots veraf
ook kan betekenen dat je hier een plek kunt vinden

Witte tulpen als teken van hoop
dat we de samenhang tussen mensen kunnen laten opbloeien

Witte tulpen als symbool van vrede:
Salaam Aleikum - Vrede met ons!

donderdag 22 januari 2015

Rumoer in bordeel

Op 21 januari was er weer een besluitvormende raadsvergadering en daarbij stond ook het Bestemmingsplan Binnenstad West op de agenda.


Zijlen en stegen

Over het algemeen is er niet zoveel ophef rond het vaststellen van bestemmingsplannen, omdat het meestal gaat om het herzien van bestaande bestemmingsplannen, aangezien het termijn van 10 jaar is verstreken.
Bewoners en belangengroepen nemen dan vaak de kans waar om zienswijzen in te dienen en dan is het aan de raad en het college om die al dan niet (gedeeltelijk) over te nemen.
Collega Christiaan Quik heeft zich ingezet om de zijlen en stegen openbaar gebied te laten blijven en pleit voor handhaving. Het blijkt namelijk dat ze in de praktijk vaak aan de openbaarheid worden onttrokken. Door een goede voorbereiding werd een motie hierover unaniem aangenomen (zie foto)!

Bordeel

Aan de Nieuwe Haven is een pand gevestigd met functie aanduiding "seksinrichting". De bewoners rond dit pand zouden het liefst hier geen bordeel meer willen hebben, maar daar zit een probleem.
Er is sprake van planologische rechten. In het prostitutiebeleid is deze locatie namelijk aangewezen als seksinrichting. Op basis daarvan is eind 2014 aan een exploitant een vergunning afgegeven.
Het was ons daardoor duidelijk dat het nu geen zin had om tegen het bestemmingsplan met de mogelijkheid van een bordeel te stemmen,  maar we willen wel zo snel mogelijk het prostitutiebeleid in de raad bespreken om zo na te gaan wat voor mogelijkheden we hebben om te komen tot een verplaatsing in de toekomst en het liefst realiseren we een uitsterf constructie.

Stemverklaring

Omdat prostitutie voor de ChristenUnie een belangrijk onderwerp is, hebben we bij het bestemmingsplan de volgende stemverklaring afgelegd:

"Wij geloven dat mensen door God geschapen zijn. Ze zijn te waardevol om hun vrijheid en waardigheid te verliezen in drugs, drank of prostitutie. 
Als ChristenUnie zien we bordelen als bedreiging voor zowel de prostituees als ook voor bezoekers. Elke poging om deze bedreiging weg te nemen of te verminderen zullen wij dan ook steunen.Aangezien de bestemming Nieuwe Haven 330/332 invulling is van het vigerend prostitutiebeleid zullen we niet tegen het bestemmingsplan stemmen, maar zien wel uit naar een spoedige behandeling van het huidige prostitutiebeleid."

Bron: AD

Overlast

Omdat de vorige eigenaar veel overlast heeft veroorzaakt, hebben de bewoners aandacht hiervoor gevraagd bij de raadsleden. Het college heeft toegezegd strikt te zullen handhaven, maar het leek Gouda Positief goed om hier een motie voor in te dienen, om daarmee nadrukkelijk een signaal af te geven. Ofschoon wij die motie eigenlijk overbodig vonden hebben we vanwege de problematiek toch steun gegeven aan die motie. Overigens is het jammer dat Gouda Positief op wel erg platte manier over een bordeel communiceert via twitter...

De motie luidt als volgt:

De raad van de gemeente Gouda in vergadering bijeen op 21 januari 2015 en gehoord de beraadslaging

Overwegende dat
  •   Het nieuwe bestemmingsplan Binnenstad West de vestiging van een bordeel op bovengenoemd adres mogelijk blijft maken.
  •   Er, na jarenlange sluiting, opnieuw een exploitatievergunning is verleend aan een nieuwe exploitant.
  •   De vorige exploitatie tot veel (geluids)overlast heeft geleid, zowel voor directe buren als op straat.
  •   Er daarom bezwaren zijn geuit door omwonenden tegen het opnieuw exploiteren en blijven bestemmen van genoemde panden als bordeel.

verzoekt het college
  • -  Bij de exploitant zo mogelijk aan te dringen om geluidswerende maatregelen te treffen in de panden in het kader van handhaving exploitatievergunning.
  • -  Te faciliteren in het afsluiten van een beheersconvenant tussen bewoners en exploitant, teneinde overlast tegen te gaan.
  • -  Dat, mocht overlast worden geconstateerd, hiertegen handelend op te treden in het kader van de exploitatievergunning en het begeleidend schrijven daarbij.

Vervolg

Zoals gemeld wil de ChristenUnie zo snel mogelijk het prostitutiebeleid incl. vrouwenhandel in de raad bespreken. Steun hiervoor is er al van diverse fracties. Hopelijk komt er genoeg steun voor de bespreking van dit aangelegen onderwerp en gaat ook Gouda werken aan het terugdringen van het aantal bordelen.

zaterdag 10 januari 2015

Je suis Charlie



In stilte zit de gedachte van de ander
In stilte hoor je de woorden het best

In stilte weet je wat de ander beweegt

In stilte voel je waar de ander stil bij staat 


In stilte zit het begrip 

In stilte zetelt de hoop 


In stilte zijn er geen kogels. 

  
Ruud Broekhuizen, stadsdichter van Gouda

Deze week werd het nieuws gedomineerd door de gebeurtenissen in Parijs. Huiveringwekkende beelden gaan de wereld rond en vooral de koelbloedige executie van een politieagent , binnenvallen van de joodse winkel en het wegvluchten van de gijzelaars staan op mijn netvlies gebrand. 

Iedere keer vraag me ik af hoe mensen zó kunnen worden; dat ze niet terugdeinzen voor dergelijk gedrag en ook moedwillig zelf willen sterven.
Misdadig gedrag in naam van een religie die hiermee ten toon wordt gespreid heeft weinig met een god te maken, maar veel meer met hoe een mens kan worden.
Het feit dat dit soort dingen gebeuren dwingt ons om samen op te staan voor onze vrijheid, ook de vrijheid om onze mening te kunnen uiten. Wat dat betreft is het mooi dat dit deze week bij allerlei manifestaties, o.a. in Gouda, massaal is gebeurd.

Spanningsveld

Overigens zit daar wat mij betreft wel altijd een spanningsveld. 
Ik vind het namelijk een worsteling dat o.a. cabaretiers en cartoonisten godslasterlijke dingen kunnen zeggen en tekenen en dat we dat allemaal maar moeten accepteren in het kader van vrijheid van meningsuiting. 

Vrijheid geeft ook een verantwoordelijkheid en het zou me wat waard zijn als er door deze mensen wat meer respect zou zijn voor het geloof en voor mensen. Ik kan vaak niet begrijpen waarom het meest existentiële (geloofsovertuiging) zo makkelijk verwordt tot een onderwerp voor platte humor, vloeken of platvloerse uitspraken. 

Wat dat betreft herken ik me in de woorden van Ruud Broekhuizen, die o.a. zegt: 
"Ik hoorde een Fransman na de aanslag in Parijs zeggen: ‘We moeten alles tegen elkaar kunnen zeggen want een mening is geen wapen’. Ik vind van wel.
Iemand met een mening doelbewust kwetsen is een wapen. Geen dodelijk wapen, maar mensen geestelijk pijn doen, ook nog opzettelijk, is een manier van met elkaar omgaan die niet de mijne is. Niet mijn beschaving."

Respect

Om de huidige spanningen en tegenstellingen te doorbreken is niet eenvoudig, als het überhaupt al zal lukken, maar door wat meer respect te tonen is er wel wat te winnen en het zal zeker bijdragen aan betere onderlinge verhoudingen met elkaar.

Toespraak

Foto: Pim Mul

Op 8 januari was er een bijeenkomst op de Markt waar door de burgemeester Milo Schoenmaker en de stadsdichter Ruud Broekhuizen indringende zaken aan ons werden meegegeven. De stadsdichter koos daarbij een wat andere invalshoek dan onze burgemeester.


Om de toespraak van de burgemeester recht te doen plaats ik zijn bijdrage integraal:

"Je suis Charlie. Iedereen weet sinds gisteren wat de betekenis daarvan is. Het zijn woorden die na de brute moord op de redactie van het blad Charlie Hebdo en op enkele politieagenten in Parijs, door velen worden uitgesproken, of geschreven: woorden van solidariteit. Want heel veel mensen voelen die aanslag als een aanval op henzelf. Ik ben Charlie, je hebt míj geraakt.

Kortgeleden, dames en heren, stonden we hier bij Gouda bij Kaarslicht, ons evenement  in het teken van vrede, liefde  en verdraagzaamheid. En nu staan we hier.
Met de vreselijke beelden gisteren vers in ons geheugen. Beelden die mij geschokt hebben, u geschokt hebben, die de wereld geschokt hebben. Wat mij raakte was de koelbloedigheid, maar ook de volstrekte achteloosheid waarmee die politieman op het trottoir, die net aan was komen fietsen, werd doodgeschoten. Niet stilstaan, niet omkijken, een leven weg.

Maar wat maakt nu dat wij hier met elkaar staan, dames en heren, jongen en meisjes? Want helaas wordt er op veel meer plekken gemoord. En waarom staan we niet alleen hier, maar ook op vele andere plaatsen in Nederland, in Europa en in de wereld.

Dat komt naar mijn mening omdat deze aanslag echt dichtbij komt, maar ook zo direct raakt aan wat voor ons van groot belang is: onze vrijheid van meningsuiting. Vrijheid om te schrijven wat we willen, te zeggen wat we willen, te geloven wat we willen. De vrijheid in al haar uitingen,
om je artistiek te uiten, de persvrijheid, de vrijheid van de pen of het potlood

Samen met de vrijheid van godsdienst is dié vrijheid van meningsuiting het fundament van onze democratie. Een ‘groot goed’ dat het hart vormt van onze maatschappij, hoe we met elkaar omgaan, de ruimte die je als individu hebt, dat we in een vrij land leven.

Dit wil overigens niet zeggen dat de vrijheid van iedereen om de mening te uiten, altijd leuk is, je altijd aanspreekt, je het er mee eens bent. De uiting van de mening van een ander kan ook scherp en provocerend zijn. Met meningen of cartoons bijvoorbeeld die je zelf niet leuk vindt, of zelfs beledigend. Ook Charlie Hebdo, een scherp satirisch tijdschrift, valt niet bij iedereen goed, zoekt de grens op, neemt met scherpe teksten en cartoons veel zaken op de korrel. De samenleving, politici, misstanden en ook religies en een profeet. Net zoals Theo van Gogh dat kon.



Maar als je het dan niet eens bent met een ander in een democratie, dan ga je in gesprek, desnoods  vraag je in laatste instantie de rechter te kijken naar de vraag of de vrijheid van meningsuiting van de ander jouw  rechten schaadt. Dat is de manier waarop we het recht op vrije meningsuiting levend kunnen houden.
Niet door zelf voor rechter te spelen en mensen om het leven te brengen. Daarmee ook angst zaaiend. Gelukkig laten de reacties in Parijs, de rest van Europa en wereldwijd zien dat we ons niet door angst laten regeren. Dat is bemoedigend en goed om te zien.

Ook in ons eigen Gouda is er de behoefte om te laten zien dat we geschokt zijn door de afschuwelijke aanslag van gisteren op de redactie van Charlie Hebdo en de politieagenten. Niet omdat we allemaal een abonnement op dat blad hebben, maar omdat er een voltallige redactie van een tijdschrift is uitgemoord omdat tekeningen niet welgevallig waren. En tegen die daad moeten we ons met zoveel mogelijk mensen uitspreken. En moeten we ook zo breed mogelijk vanuit de samenleving laten zien dat dit onze onaanvechtbare waarden zijn. Die nooit, echt nooit, zullen wijken.

Dáárom zijn we hier gezamenlijk bij elkaar en hebben zovelen zich al uitgesproken. Jong en oud, gelovig en niet-gelovig, christen, joden, moslims en andere geloven. Niet om elkaar de les te lezen over wat er in de samenleving aan de hand is, maar om samen stil te staan en om pal te staan voor datgene wat ons bindt: de in de grondwet verankerde vrijheid om te mogen geloven wat je wilt, te mogen zeggen wat je wilt en te mogen schrijven en tekenen wat je wilt, binnen de grenzen van de wet. Om te laten zien dat we in onze democratie op vreedzame en respectvolle wijze met elkaar in gesprek zijn over onze overeenkomsten, onze verschillen en onze kernwaarden.
Laten we die vrijheid koesteren en warm houden. Wij zijn gezamenlijk, met alles waar we voor staan en alle verschillen die we hebben, sterker dan wat ook.


Ter nagedachtenis aan alle slachtoffers wil ik u nu om 1 minuut stilte vragen."